CITY TRAVELLERS workshop

[CONCEPT ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥ]

Ερευνητικό θέμα: Η Περιήγηση στο αστικό και φυσικό τοπίο, σε πραγματικό χώρο και χρόνο.

Το εργαστήριο αυτό, είναι προσανατολισμένο στη σπουδή και τη μελέτη της σύγχρονης εικαστικής σκέψης και έκφρασης, με πρακτικό και θεωρητικό τρόπο.
Η εικαστική γλώσσα, περιέχει ένα μακρύ στο χρόνο, απόθεμα εικόνων και τεχνικών, ώστε να δύναται ως μέσο, να εκφράζει με αναγωγικό τρόπο, διαχρονικές ποιητικές, φιλοσοφικές και δομικές έννοιες.

Κατά τη διάρκεια του εργαστηρίου, θα διευρυνθεί η έννοια της περιήγησης στο περιβάλλοντα χώρο.
Με εργασία στο αστικό τοπίο - περιήγηση σε περιοχές της πόλης - όπου θα συλλέγεται υλικό: σχέδια, φωτογραφίες ή εν τόπια υλικά στοιχεία, αντικείμενα κ.α.
Με τριήμερες περιηγήσεις σε φυσικά τοπία της επαρχίας, που θα δίνουν την ευκαιρία στον σπουδαστή μέσα από μια συλλογική διεργασία να αφοσιωθεί στην αποστολή, να εργαστεί στο φυσικό περιβάλλον, να διερευνήσει τις επιλογές του, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο θα διαχειριστεί την έρευνα κατά την περιήγηση.
Αυτό θα του επιτρέψει να μελετήσει τις ομοιότητες με την προς τα έσω περιήγηση και τα κοινά βήματα που ακολουθεί η καλλιτεχνική διεργασία και πρακτική.

Η σπουδή ως προς το πρακτικό μέρος του εργαστηρίου ξεκινά:
με βασικές γνώσεις της εικαστικής γλώσσας,
συναισθητικές διαδικασίες αναζήτησης,
ανάκληση αυτόματων αρχετυπικών στοιχείων.

Υλικά μέσα: Σχέδιο, φωτογραφία, ως σημείωση ή ως τελικό έργο
κείμενο, ήχος, διαδικασία κολάζ,
διαχείριση πρότζεκτ μέσω προπλασμάτων,
κατασκευή, εγκαταστάσεις.
(θα μπορούσε να περιλάβει την εργασία ντοκιμαντέρ, διαδραστικές αφηγήσεις,
εγκαταστάσεις-προσομοιώσει​ς αν ο σπουδαστής
μπορεί να αναλάβει το επιπλέον κόστος των αναγκών μιας τέτοιας παραγωγής.)

Η σπουδή ως προς την θεωρητική κατεύθυνση του εργαστηρίου θα ξεκινήσει με τη μελέτη βασικών ιστορικών αναδρομών με συνοπτικό τρόπο, που την αρχή τους τοποθετούμε στον Διαφωτισμό. Αισθητικές φιλοσοφικές και πολιτισμικές συσχετίσεις. Συμπτωματικές αναφορές σε παλαιότερους χρόνους. Επίσης μια σύντομη διερεύνηση ώστε να γίνει αντιληπτή η σύνδεση τέχνης και κοινωνίας και η κοινωνιολογική προέλευση στη γέννηση και την πρόσληψη του καλλιτεχνικού έργου. Η έννοια της μεθοδολογικής προσέγγισης της τέχνης, καθώς και στοιχεία σημειωτικής.

Τα παραπάνω αποτελούν τον βασικό κορμό σπουδής, στη σύγχρονη εικαστική τέχνη.
Με την σπονδυλωτή διδακτική μεθοδολογία, θα μπορέσει ο σπουδαστής να αναγνωρίσει το προσωπικό του αναφορικό σύστημα σημείων. Μια μορφή προσωπικής χαρτογράφησης, που θα τον οδηγήσει στη έκφραση, μέσα από την καλλιέργεια και την ενδυνάμωση των τεχνικών του δεξιοτήτων.

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ:
ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (ΕΙΣΗΓΗΤΡΙΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ)
ΤΗΛ: 6939457717, 6987111182 και 2105028030

ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟY

http://www.boozecooperativa.co​m/assets/files/CITY%20TRAVELLE​RS/analytic%20program.pdf

ΕΙΣΗΓΗΤΕΣ

http://www.boozecooperativa.co​m/assets/files/CITY%20TRAVELLE​RS/rapporteurs.pdf

ΣΚΟΠΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ

http://www.boozecooperativa.co​m/assets/files/CITY%20TRAVELLE​RS/aim%20and%20result.pdf

ΧΩΡΟΣ ΥΛΟΠΟΙΗΣΗΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ

http://www.boozecooperativa.co​m/assets/files/CITY%20TRAVELLE​RS/space%20of%20laboratory.pdf

ΚΟΣΤΟΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΣΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

http://www.boozecooperativa.co​m/assets/files/CITY%20TRAVELLE​RS/prices.pdf

ΑΙΤΗΣΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ

http://www.boozecooperativa.co​m/assets/files/CITY%20TRAVELLE​RS/PARTICIPATION%20FORM.pdf

www.boozecooperativa.com

city travellers blog

City Travellers

Guggenheim Bilbao

Guggenheim Bilbao: "– Απεστάλη με Google Toolbar"

Katerina Athanasiou - the Counterfeiter: Εγγύτητα - Ιντιμισμός

Katerina Athanasiou - the Counterfeiter: Εγγύτητα - Ιντιμισμός: "– Απεστάλη με Google Toolbar"

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Για την έκθεση που θα πραγματοποιηθεί στην πινακοθήκη Γρηγοριάδη.

ΕΓΚΑΙΝΙΑ: Τετάρτη 15 Ιουνίου 2011 στις 8 μ.μ.

Διάρκεια, μέχρι την Παρασκευή 21 Οκτωβρίου 2011

Διεύθυνση: Μαρίνου Αντύπα 18, 141 21, Ν. Ηράκλειο, Τηλ.: 210 2719744

Ωράρια: Δευτέρα – Παρασκευή 09.00 – 22.00

Σάββατο – Κυριακή κλειστά

«Η Εγγύτητα: σχέσεις ανάμεσα στο δημόσιο και ιδιωτικό χώρο».

Η έννοια της Εγγύτητας και του ιντιμισμού (intimisme) χρησιμοποιείται στη ζωγραφική για να περιγράψει το έργο των Κλώντ Βιγιάρ και Πιέρ Μπονάρ. Οι δυο αυτοί καλλιτέχνες δημιουργούν ένα ύφος που επικεντρώνεται σε οικιακές σκηνές και εσωτερικά, απεικονίζουν το «ιδιωτικό» ως μία προστατευμένη περιοχή του ατόμου που καθοδηγείται από την οικογενειακή ζωή και τις συναναστροφές με τα οικεία πρόσωπα.

Το έργο των ιντιμιστών ζωγράφων προσδιορίζεται ως μία απόσυρση από την κοινωνία, ως μία επιστροφή στον ιδιωτικό χώρο. Τα χαρακτηριστικά αυτής της στροφής παρατηρούνται κυρίως τον 19^ο αιώνα. Η «εφεύρεση της ατομικότητας» αποτελεί ένα προϊόν αυτού του αιώνα. Τότε, δεν πραγματοποιείται απλά ένας διαχωρισμός ανάμεσα στο δημόσιο χώρο και τον ιδιωτικό. Η διάκριση του δημόσιου/ιδιωτικού γίνεται, τώρα, μέσα από την προβολή ενός καινούργιου στόχου, την ανακάλυψη και την έκφραση του εαυτού. Η αντίληψη της εγγύτητας και της οικειότητας που προβάλλεται μέσα από το έργο των Μπονάρ και Βιγιάρ δεν είναι ανεξάρτητη από τη γενική αντίληψη περί της «έκφρασης της προσωπικότητας». Μία τέτοια αντίληψη θα εκφραστεί στο σύγχρονο μυθιστόρημα και στην τεχνική, πλέον, του μονόλογου, αλλά και σαν καθήκον ολόκληρων επιστημών, όπως της ψυχανάλυσης.

Όλο το πρόγραμμα της νεωτερικότητας προσδιορίζεται από αυτήν την επιστροφή στον εαυτό. Ο 19^ος αιώνας δημιουργεί μία διαρκή σύγκρουση των ναρκισσισμών. Οι αισθητικές σειρές που δημιουργούνται με μία παρουσίαση της Εγγύτητας και του ιντιμισμού ξεκινούν βέβαια από την «έκφραση του εαυτού», αλλά ανοίγονται στην ερωτική εμπειρία μέσα στον απομονωτισμό.

Η παρουσίαση, για παράδειγμα, του ερωτισμού προϋποθέτει την προστατευμένη περιοχή του ιδιωτικού. Η διερεύνηση της έννοιας προχωρά στην αναζήτηση μίας ασκητικής διανοητικής στάσης καθώς και στη διαδικασία της απομόνωσης στη διάρκεια του στοχασμού, π.χ. στον Μαρσέλ Προύστ. Η εγγύτητα και ο ιντιμισμός δηλώνουν την έκφραση της προσωπικότητας, οδηγούν στον αισθησιασμό, προϋποθέτουν τον ασκητισμό. Οι αισθητικές σειρές που ανοίγονται με αυτή την έννοια και παρουσιάζονται στην έκθεση απαιτούν την περιγραφή αυτών των τριών επιπέδων.

O Θεόφραστος Τριανταφυλλίδης αποτέλεσε το χαρακτηριστικό παράδειγμα ιντιμιστή ζωγράφου στην ελληνική ζωγραφική. Απεικόνισε, σχεδόν αποκλειστικά, εσωτερικά χώρων, οικεία πρόσωπα, φίλους του. Ποια είναι, όμως, η σχέση του καλλιτέχνη με την ευρωπαϊκή αντίληψη της εγγύτητας και του ιδιωτικού; Ο ευρωπαϊκός ιντιμισμός αναπαριστά το εσωτερικό δημιουργώντας το χώρο που αποσύρεται ο αστός. Ένας τέτοιος χώρος έχει το χαρακτηριστικό του οικείου. Το ιδιωτικό είναι μία καθαγιασμένη εικόνα της αστικής κοινωνίας. Στον Μπονάρ αντιλαμβάνεσαι την «ευτυχία να βρίσκεται κανείς μέσα στο σπίτι του». Αντίστοιχα στον Βιγιάρ το ιδιωτικό γίνεται η έκφραση του αινίγματος της ύπαρξης. Η ιδιωτικότητα στον Τριανταφυλλίδη δεν έχει τον καταφατικό χαρακτήρα που συναντάμε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική. Το ιδιωτικό αποτελεί το καταφύγιο από έναν κίνδυνο. Το ιδιωτικό προστατεύει μπροστά στην εχθρότητα του δημόσιου που θεματοποιείται ως κίνδυνος. Εδώ δεν συναντάμε τη διαλεκτική σχέση ιδιωτικού/δημόσιου αλλά την τομή και την αντίθεσή τους. Οι σχεδόν μονόχρωμες επιφάνειες του δεν προβάλλουν τη λαμπρότητα της αστικής ζωής.

Οι « Εγγύτητα» αποτελεί μία έκθεση που παρουσιάζει μία έννοια. Μολονότι πρόκειται για εικαστική παρουσίαση, μόνο ένα κομμάτι της είναι καθαρά εικαστικό. Η μουσική, τα θεωρητικά κείμενα, η λογοτεχνία οι διαφάνειες, η ιστορική φωτογραφία, τα φιλμ, και η video art που φιλοξενούνται δεν αποτελούν την εικαστική τεκμηρίωση ενός ιστορικού γεγονότος αλλά ανασυγκροτούν το ίδιο το αντικειμενικό πλαίσιο της ιδέας.

Παρουσιάζονται έργα των καλλιτεχνών: Θεόφραστου Τριανταφυλλίδη, Άγγελου Θεοδωρόπουλου, Αριστείδη Βαρούχα, Γιάννη Τσαρούχη, Γιώργου Μπουζιάνη, Κώστα Σπυρόπουλου, Φρέντ Μπουασονάς, Σερίν Νεσάτ, Διαμαντή Διαμαντόπουλου, Φίλιππου Μαργαρίτη, Όθωνα Περβολαράκη, Ορέστη Κανέλλη ,Γιώργου Ιακωβίδη, Χέλμουτ Νιούτον, Ανρί- Καρτιέ Μπρεσόν, Δημήτρη Γαλάνη, Φώτη Κόντογλου, Τζόζεφ Μπόυς, Κατερίνας Αθανασίου.

Θα παρουσιαστεί αρχειακό υλικό και φωτογραφίες που τράβηξαν οι Κλώντ Βιγιάρ και Πιερ Μπονάρ, αποσπάσματα ταινιών του Πιερ Πάολο Παζολίνι καθώς και αρχειακό υλικό για τον Λούτβιχ Βιττγκενστάιν,και τον Μάρτιν Χάιντεγκερ.

Επιμέλεια: Παναγιώτης Σ.Παπαδόπουλος.

ΕΓΚΑΙΝΙΑ: Τετάρτη 15 Ιουνίου 2011 στις 8 μ.μ.

Ο γραφισμός για παιδιά.

Μία ξενάγηση στην πινακοθήκη Γρηγοριάδη.

Δεν προσδιορίζεται με σαφήνεια η έννοια του γραφισμού, μολονότι ένα πλήθος σημασιών περικλείεται μέσα σ’ αυτόν. Θα υποστηρίζαμε ότι η πράξη του απεικονίζειν δεν υπήρξε ζωγραφική αλλά ένα είδος γραφισμού. Οι εικόνες του Λασκώ δεν είναι ζωγραφική αλλά η διευρυμένη κίνηση μιας χειρονομίας, γραφικό σημείο απολύτρωσης. Τα πρώτα γνωστά έργα ζωγραφικής δεν αντιπροσωπεύουν ένα κυνήγι ή μια οικογενειακή σκηνή, αλλά γραφικά δομικά στοιχεία χωρίς καμία σχετική περιγραφή. Όλες αυτές οι πρώιμες μορφές προτείνουν ως εκ τούτου μια εικονιστική τέχνη που ήταν άμεσα συνδεδεμένη με τη γλώσσα και με αυτήν την έννοια, πολύ πιο κοντά στη γραφή παρά σε αυτό που θα ονομάζαμε σήμερα ένα έργο τέχνης. Ο γραφισμός είναι γραφή; Ο γραφισμός ήταν επικοινωνία; Δύσκολη η απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα. Το βέβαιο είναι ότι έχουμε γραφισμό μόνο όταν έχουμε γραφή. Η χειρονομία του συνδέεται με την περιπέτεια της γραφής. Οι πρώιμες απεικονίσεις του γραφισμού παρουσίαζαν μια μορφή γραφής που αποτελούσε μια συμβολική μεταφορά και δεν ήταν αντιγραφή της πραγματικότητας, αλλά προϋπόθετε την ύπαρξη της γραφής. Από την άλλη πλευρά ο γραφισμός δεν αποτελούσε μια φωτογραφική αναπαράσταση της πραγματικότητας, αλλά μόνο μια αφαίρεση από αυτήν και ήταν προσανατολισμένος σε θρησκευτικά και λατρευτικά ζητήματα.

Ο γραφισμός ξεκινά από το γράμμα αλλά δεν εγκλωβίζεται μέσα σ’αυτό. Τον συνδέουμε με τη ζωγραφική αλλά τότε θα έπρεπε να ξεχάσουμε ότι λειτουργεί ως γράμμα. Τελικά ο γραφισμός υφίσταται ανάμεσα στο γράμμα και στην εικόνα. Δημιουργεί μια τέχνη της μετάβασης.

Υπήρξε διακοσμητικός, αν και καλύτερα να τονίζαμε σε αυτόν το στοιχείο του αινίγματος. Τα σύμβολα του γραφισμού ζητούσαν και ζητούν την αποκρυπτογράφησή τους. Βρίσκονταν παντού, σε πέτρες, πάνω σε οστά, στις σπηλιές, στα χαλιά. Οι φόρμες του ήταν παρηγορητικές, αλλά έχοντας μπροστά τους ένα αληθινό περιεχόμενο παρηγοριάς, αφού έπρεπε να καταπραΰνουν το φόβο. Δεν είναι τυχαίο ότι εμφανίζεται με τη μορφή των κλειστών καμπύλων.

Ο γραφισμός, τέλος, μπορεί να οριστεί ως μια ισότιμη διαχείριση της πληροφορίας, της γνώσης και της εικαστικής απεικόνισης. Οι γραφισμοί δεν υφίστανται περιορισμούς. Βρίσκονται στο σχέδιο, στους τυπογραφικούς χαρακτήρες, στις αφίσες, στις πινακίδες ή απλά μέσα στην εικόνα, στην εικονογράφηση του κειμένου.

Ο γραφισμός χρησιμοποιεί τη γλώσσα, επιδιώκει την επικοινωνία. Οι τρόποι του είναι πολλές φορές η αναζήτηση με εμφατικό τρόπο αυτής της επικοινωνίας.

Η Πινακοθήκη Γρηγοριάδη παρουσιάζει έργα του Α. Ακριθάκη από τις 26 Ιανουαρίου 2011.

Επίσης γίνονται προβολές από τα προσωπικά ημερολόγια του καλλιτέχνη.

...για τη δράση στην πινακοθήκη .
μας ενδιαφέρει η ιδιωτικότητα, σκεψου τα έργα του Μπονάρ, η διαδικασία τραβήγματος προς τα μέσα, η εσωτερικότητα..

kostis velonis: Le sommeil

kostis velonis: Le sommeil: "Το διαμέρισμα του Patrick Proctor, 1970, στο κειμενο του Ettore Sottsass Jr, 'Memoires di Pana Montata' , περιοδικό DOMUS 484, Μαρτιος 197..."